DEFORMACJE  PARKIETÓW.  ŁÓDKOWANIE.  KRAWĘDZIOWANIE.



Łódkowanie  jest to odkształcenie się całej płaszczyzny klepek lub desek.
Rozróżniamy łódkowanie wklęsłe lub wypukłe. Częściej spotykane jest wklęsłe.
Krawędziowanie  to odkształcenie tylko długich krawędzi klepek, przy czym
środek elementu pozostaje poziomy.

Bezpośrednią przyczyną łódkowania jest różnica wilgotności pomiędzy
górną i dolną płaszczyzną klepek, czy też desek. Jednak problem jest bardziej
skomplikowany i zależy od wielu innych czynników np. stosunku grubości do
szerokości elementu drewnianego, układu słojów, gatunku drewna, wilgotności
podłoża i powietrza, rodzaju zastosowanego kleju, rodzaju wykończenia powierzchni
podłogi, wielkości elementów, itp.

Stosunek grubości do szerokości elementu

Przyjmuje się, że bezpieczna wartość powinna wynosić  1 : 4. Przykładowo
deska o grubości 20 mm powinna być nie szersza niż 80 mm. Jeżeli stosunek ten
przekroczy wartość 1 : 8, to element zawsze się odkształci, czyli wyłódkuje. Dotyczy
to elementów z litego (masywnego) drewna. Elementy wyprodukowane jako
warstwowe, gdzie warstwę dolną (montażową) stanowią lamelki w układzie
poprzecznym lub sklejka są podatne na łódkowanie w bardzo minimalnym stopniu
z uwagi na krzyżowy układ warstw. Układ taki pozwala na wzajemną niwelację
pomiędzy warstwami, a takich warstw np. w sklejce bywa nawet kilkanaście.
Układ warstwowy pozwala na bezpieczne  produkowanie desek o szerokości
niejednokrotnie przekraczającej 250 mm, co przy desce litej jest niemożliwe, chyba
że będzie miała grubość co najmniej 5 cm.
Z powyższego wynika, że sposób myślenia – najlepsza deska to deska lita – jest
błędny.

Rodzaj wykończenia powierzchni podłogi

Najpopularniejsze wykończenie podłogi lakierami w normalnych warunkach
jest korzystne i zalecane, lecz przy zmianach wilgotności potęguje łódkowanie, gdyż
nie jest w stanie zabezpieczyć przed wnikaniem wilgoci, ale utrudnia przepływ
wilgoci oddawanej przez drewno do atmosfery.
W warunkach , gdzie mogą wystąpić różnice wilgotnościowe, zdecydowanie
lepiej jest zastosować powłokę olejową lub olejowoskową, dającą możliwość tak
zwanego „oddychania”, czyli przepływu powietrza bez deformacji powłoki.

Wielkość elementów podłogowych

Im element większy, a szczególnie szerszy, tym bardziej podatny na łódkowanie.
Wspomniany już współczynnik grubość- szerokość 1 : 4 jest najbardziej bezpieczny.
Obecnie, z uwagi na lepszą, nowocześniejszą technologię przygotowania drewna do
wyrobu elementów podłogowych, także stosowanie coraz to nowocześniejszych klejów
o dużej wytrzymałości i dużej elastyczności dopuszcza się współczynnik   g-s   1 : 6.
Wtedy dopuszczalna  bezpieczna szerokość elementu (deski) o grubości 22 mm. zwiększa     się do 130- 140 mm, a grubości 15 mm do 90 mm.
Elementy szersze powinny być produkowane jako deska warstwowa.


Prawidłowy montaż podłogi

Do montażu elementów szerokich należy stosować kleje poliuretanowe dwu i
jednoskładnikowe oraz polimerowe. Nie zawierają one wody ani rozpuszczalników, nie
powodują zatem zawilgocenia elementów, po 2 dniach osiągają pełną wytrzymałość.
Jednak do wykończenia trzeba przystąpić dopiero po 2 do 8 tygodni. Czas ten
potrzebny jest do stabilizacji drewna (dopasowanie się do otoczenia).
Przy klejeniu desek szerokości 100 mm i więcej, niezależnie od wytrzymałości
podłoża betonowego należy zastosować matę rozprężną (wiskozową lub gumokorkową),
w celu zredukowania sił ścinających i odrywających. Takie maty należy stosować też
wtedy, gdy podłoże ma zbyt małą, niewystarczającą wytrzymałość.

Mikroklimat  pomieszczeń w czasie użytkowania

Utrzymanie  prawidłowego  mikroklimatu  pomieszczeń w czasie użytkowania
jest koniecznym i podstawowym  obowiązkiem  użytkownika podłogi.
W warunkach klimatu naszego kraju jest to: wilgotność powietrza w przedziale
45 – 65 %, przy temperaturze 18 – 22oC. Wtedy drewno znajduje się w  równowadze
higroskopijnej i nie  „pracuje”.
Aby te warunki utrzymać w okresie grzewczym (zima), należy pomieszczenia
odpowiednio nawilżać.
Nie wolno nowej podłogi zakrywać folią, resztkowa wilgoć zbiera się wtedy
podłogą a folią, powodując podnoszenie się krawędzi klepek (krawędziowanie).
Do zabezpieczeń używać papier lub tekturę falistą. Folia może być użyta w krótkim
czasie.

Jerzy  Pawłowski    




Wykonanie: Aginus